I felt I was poor,and from door to door went with my hunger.The more and more they gave me from their careless abundance,the more and more I became aware of my begger’s bowl.

Till one morning,I awake from my sleep at the sudden opening of my door and you came and asked for alms.

In despair I broke the lid of my chest open and was starteled into finding my own wealth.

-Ravindranath Tagore
(From Lover’s Gift)

“गणेश आहे का?”
“बोलतोय,आपण कोण?”
“मी भीमराव पांचाळे बोलतोय.”

२-३ सेकंद काहीच कळलं नाही,मी काय ऐकत आहे, कुठे आहे, काहीच नाही! अन् जेव्हा कळलं तेव्हा काय झालं मला खरंच सांगता येणार नाही.ते काहीतरी वेगळंच होतं! I just can’t express it!

खूप दिवसांअगोदर एक गज़ल पाठवली होती,सप्तरंग मध्ये त्यांचं एक सदर प्रकाशित होतं त्यासाठी. काही दिवस वाट पाहिली,मग वाट पाहणंसुद्धा संपलं. माझी गज़ल ती,तिच्याकडे का म्हणून दादांनी लक्ष द्यावं?

पण त्यांचा फोन! थोडा वेळ असं वाटलं कुणीतरी थट्टा करत असेल,चिडवत असेल. पण शेवटी ते दादाच होते. इतकी मोठी माणसं इतक्या प्रेमानं बोलू शकतात,नव्यानंच पाहत होतो.

दादांनी गज़ल आवडल्याचं आवर्जून कळवलं, विशेषतः तो शेर

बांधतो आहे बुटाचे बंद मी
फाटक्या चपलेत आई चालली!

ती गज़ल चांगली आहे यावर माझा अजुनही विश्वास बसत नाहीये,पण आता दादांना ती आवडली आहे तर ती चांगलीच असणार!

माझ्या गज़लेनं हे बंध जोडले आहेत. माझ्या गज़लेनं मला हा हात दिलाय, आणखी काय हवं होतं?

na main tum se koi ummid rakhu dil navaazii ki
na tum meri taraf dekho Galat andaaz nazaron se
na mere dil ki dhaDakan laDakhaDaaye meri baaton me
na zaahir ho tumhaarii kashmakash kaa raaz nazaro se

ta’arruf rog ho jaaye to us ko bhuulanaa behatar
ta’alluq bojh ban jaaye to us ko toDanaa achchhaa
vo afsaanaa jise takamiil tak laanaa na ho mumakin
use ek Khuubasuurat moD dekar chhoDanaa achchhaa

chalo ik baar phir se ajanabii ban jaaye ham dono

[ta'arruf=acquaintance; ta'alluq=relationship; takamiil= completion]

Sahir Ludhinavi

ये सखे,पुन्हा नव्याने एक होऊ!

कोठुनी ह्या सावल्या आल्या कळेना

कोण जाणे मी कुठे आहे कळेना,

एकमेकांचा नव्याने शोध घेऊ

ये सखे पुन्हा नव्याने एक होऊ

http://www.manogat.com/node/3966

मी गणितात खूप हुशार आहे.

मलाही खूप गर्वा होता,

पण आता सगळा गळून पडलाय.

मला जमतंच नाहिये

स्वतःतून तुला वजा करणं

http://www.manogat.com/node/3965

“कशाची ?”

“माहित नाही!”

मग मला वाटलं होतं ही उगीचंच घाबरते! पण आता मलाही भिती वाटायला लागली आहे.

रहेमान, पंचम आवडत असले तरीही संगितकारांमध्ये मी कुणाच्या प्रेमात पडलो नव्हतो. ‘आपकी नज़रों ने समझा’ ‘लग जा गले’ ही गाणी तर अगोदारच आवडत होती. पण आता ‘खेलो ना(हकीकत)’ ‘जरासी आहटे’ ‘रुके रुके से कदम’ आणि कित्ती किती! यातून  The Best निवडणं केवळ अशक्य !

मी प्रेमात पडलोय- मदनमोहन, साहिर, गुलज़ारच्या आणि लताच्या !